Aanplanting van sparrebomen
met opzet dicht bijeen gezet.
Elk heeft zijn standpunt ingenomen,
onwrikbaar naar de starre wet,
dat als met chlorofiel instinct
de een de andere verdringt
de collectiviteit floreert.
Zo stuit de bloei van zachter planten
op wanbegrip en scherpe kanten
en maakt geschrokken rechtsomkeer.
Geen enkel dier ook heeft hier iets van doen.
alleen een paar nerveuze hazen komt
om de doodsnik uit te blazen
soms hierheen, in het jachtseizoen.
Rudolf Julius
Niet echt de poëzie waarmee we vertrouwd zijn, maar toch mooi!
Het is inderdaad niet een gedicht dat vertedering oproept, maar ik heb de indruk dat de schrijven net dezelfde gevoelens heeft bij een naaldbos/kerstbomenakker als ik, en vandaar mijn keuze…