Hierbij het e.e.a. in het kort.
In het najaar van 2009 kom ik in het blad Landleven te staan met een uitgebreid artikel over de Maretak.
Hierin wordt ook aangegeven dat ik vanaf medio oktober 2009 boompjes, met daarop telkens 2 stuks Martakjes van +/- 4 jaar oud aan ga bieden.
De Maretak is geënt op een sierappelboompje, waarbij het kroontje op +/- 180 cm. zit. Daaronder zitten dan de 2 maretakjes. Dit is dus ongeveer op kijkhoogte. De boompjes staan in pot dus altijd verplantbaar.

Met een vriendelijke Maretakgroet:
Ad van der Maden
0648137678

@Bart: En is dat veto gebaseerd op het idee dat de maretak de boom schade toebrengt? Tegenwoordig wordt aangenomen dat, hoewel de maretak een half-parasiet is, hij de gastheer nauwelijks last berokkend. Pas als de boom werkelijk overladen is met de maretakken, kan dat eventueel voor problemen zorgen. Ik citeer uit “Goud in groen” van Willem Beekman en Frans Olofson, een leuk boekje ‘over het verborgen leven van de maretak’:

Gaan de gastheerbomen werkelijk dood door de erin groeiende maretakken? Een veel gehoorde vraag, die niet met zekerheid is te beantwoorden. De maretakken nemen water op uit de gastheer en dat is op de meeste standplaatsen genoeg voorhanden. Maar ook in de winter, de rustperiode van de gastheer, vragen de altijd groene mistels om water. Het is niet ondenkbaar dat de levenskrachten van de boom op die manier na jaren worden uitgeput. Roch zijn de deskundigen het er niet over eens of de maretak werkelijk bijdraagt aan de uiteindelijke dood van de gastheerplant. Vele populieren staan er nog fris bij, ook al zijn ze afgeladen met maretakken en stervende appelbomen lijken eerder te bezwijken van ouderdom dan van de mistels.

In elk geval, omdat een appelboom toch tientallen jaren kan blijven leven met maretakken in zijn kruin, zou ik er geen enkel bezwaar tegen hebben als er hier een paar zaadjes zouden ontkiemen…