@ Menck: ik bedacht inderdaad, dat ik als ik op een droge dag nog eens vrij ben, ik ook een lading brandneteltoppen zou moeten knippen om te drogen…

@ Yo: en dat doet mij denken aan één van de exploten van manlief, die had gehoord dat als je brandnetel heel fijn hakte, je het ook rauw kon eten. Ik kan je verzekeren dat het slaatje dat hij serveerde, ons nog lang heugde!

@ Chelone: Even bracht je me aan het twijfelen: er zijn twee soorten brandnetel, de grote (Urtica dioica) en de kleine (Urtica urens), maar die prikken zo ongeveer even hard. Maar waarschijnlijk doel je op de dovenetel? Die behoort tot een hele andere familie, de lipbloemigen. Wel heeft ze blad dat erg op dat van de brandnetel lijkt, maar prikken doet ze helemaal niet. Alle dovenetels (de witte, de paarse, de gevlekte) zijn eetbaar, maar vooral van de paarse vraag ik me af of ze ook genietbaar is (één van de volksnamen van de paarse is immers ‘stinknetel’. Zelf vind ik ‘stank’ wat te grof uitgedrukt, maar de plant heeft een zware, aardse en wat onaangename geur.)
De hoeveelheid blaadjes voor de soep? Ik heb mijn kleinste slakommetje volgeplukt.