Wat je andere vragen betreft moet ik helaas passen… Volgens mij heeft manlief onze zeis bij Aveve gekocht (de Belgische boerenbond), maar met andere zeisen heb ik geen ervaring.
Ik vermoed dat voor iemand met een wat kleinere gestalte een korter zeisblad geschikter is, maar nogmaals, dat is maar een gissing.

Ik weet dat het tijdschrift ‘Landleven’ in de loop van zomer 2005 of 2006 een artikel heeft gepubliceerd over maaien met een zeis (en toen ook een cursus organiseerde). Ook lees ik af en toe wel eens tips over het afstellen van een zeis in dat tijdschrift.
Misschien eens op zoek gaan in de bib naar oude nummers?

Ik heb een aantal vragen over de zeis en mischien wilt/ kunt u die beantwoorden voordat ik een zeis aanschaf?

Ik heb sinds kort een eigen paardenwei waarop op sommige plaatsen het gras lang is. (de paarden poepen hier en eten het gras dan niet). Het gras is circa 20cm. hoog. Is dit met een zeis te maaien?
Klopt het dat je ’s morgens moet maaien omdat het gras ’s middags stugger is?
Is de zeis die je bij de Boerenbond koop geschikt? en dan met gebogen of rechte “steel”?
Is de zeis die je bij agradi online koop gechikt? (scheelt ca. 20Euro).
En wat is meer geschikt een zeislengte van 65 of 75cm?

met vriendelijke groet
Rob

De zeis werd inderdaad als ze bot werd ‘gehaard’, beklopt dus, om ze over een breedte van een centimeter of zo dunner te maken, en vervolgens werd ze weer een tijdlang bijgewet.

Tegenwoordig wordt dat haren niet meer gedaan, en volgens mijn vader is dat – door een andere samenstelling van het metaal van de zeis – ook niet meer mogelijk. De huidige zeisen kunnen volgens hem niet meer gehaard worden, maar kan je alleen nog wetten.

Over het definieren van de term onkruid valt ook veel te zeggen.
Volgens de verhuurder van mijn huis en dus ook tuin staat er in mijn tuin alleen maar onkruid en dan kan je praten tot je een ons weegt…. jaren geleden zou ik haast mijn huis uitgezet zijn als ik de planten die er toen en nu wederom staan zou vernietigen.

Anyway, ik wilde reageren op “maaien”, dat vond ik vroeger ook zoiets dat not done was maar heb in de loop der jaren ook wel geleerd dat het voor vegatitie als geheel en specifieke planten ook goed kan zijn, maar soms kan het nog steeds een afknapper zijn. Zo tipte een vriend me vorige week nog over een groot veld met bloeiden Pimpernel waar ik foto’s van wilde maken en kwam een halve dag te laat. Het hele veld was gemaaid en dan niet met een zeis maar door een contraptie op wieltjes en met een motertje.

Ik wil ook niet nostagisch doen en beweren dat vroeger alles beter of natuurvriedelijker was, integendeel.

Maar mijn reactie werd getriggerd door de foto van de man met zeis (ook Magere Hein / De Dood had als attribuut een zeis) maar meer nog viel mijn oog op de wetsteen waarmee die persoon de zeis sleep.

In vroeger agrarische dagen werd dat heel anders gedaan, de schrepel en de zeis werden “geklopt” (zo heette dat bij ons). Daarvoor had je 2 stukken gereedschao nodig:
- een soort mini aambeeld achtig iets:
onderaan zat een stalen pen waarmee je em liefst stevige grond in prikte
aan de zijkant zaten twee ronde uitsteeksels die voorkamen dat je het dingen al diep de grond in hamerde (klopte)
- een hamer met scherpe uiteinden

Werkwijze: je legt de scherpe zeis (of haK) op het aambeeld en hamert (klopt) het dunne metaal van de scherpe zijde zo plat dat het uitzet en breder maar daardoor ook scherper wordt. Eigenlijk de IJzer moleculen een andere richting uit manouvreert.

@Yo: ik vrees inderdaad dat zoonlief zijn lengte eerder van mij dan van zijn vader heeft, dus of zelfs massaal veel stapels bokes hem die lengte zullen opleveren?

@Veerle: Als het om werken gaat, dan is zoonlief voorlopig alvast heel graag van de partij.
En het is inderdaad zo, dat dit soort werktuigen misschien niet het meest voor de hand liggende kinderspeelgoed zijn, maar ik geloof ook wel dat door kinderen er vanaf een bepaalde leeftijd op een gecontroleerde manier mee te leren omgaan, ze daar ook wel een ‘natuurlijk respect’ voor leren opbrengen. (Toen zoonlief hoorde hoe ik aan de wonde in mijn vinger kwam, kijk hij mij aan met een blik van moet-je-daar-nu-zo-oud-voor-geworden-zijn : ‘Maar ik houd de wetsteen altijd zó (liet het me zien) vast, dan kan je je niet snijden!’

Zeisen, hakken, bijlen,…. ik heb het niet zo begrepen op die spullen. Hetblijven gevaarlijke dingen.