Het toegangspad, tussen de meidoornhagen.
Een kwikstaart komt naar onze namen vragen.
De diepe tuin, vol groen geheimenis,
waar in het hart een rozendoolhof is.
Het vriendenhuis, benedendijks gebed.
Men speelt er zondagsavonds strijkkwartet.
Ida Gerhardt, 1972
Een kwikstaart komt naar onze namen vragen … Ik wou om een mooi ding dat ik dit zelf verzonnen had.
Pioenrozen zijn zo mooi!
Spijtig van de regen de laatste dagen…
@Pernikkel: dat was ook het vers dat mij het meest trof…
@tijdtussendoor: Ik vind pioenen ook prachtig… maar ik hou net zoveel van die volle dikke ‘ouderwetse’ rozen, zoals deze Bourbonroos ‘Honorine de Brabant’.
Dat gedicht van Gerhardt kende ik nog niet. Prachtig…
Wij hebben dit jaar enorm veel pioenrozen, van die dubbele roze…en ik wist niet dat die zo lekker ruiken!
Mijn roze pioen bloeit dit jaar nog niet, en ze heeft zelfs maar één knop. Het is er ook één die zalig ruikt.
De pioen die vorig jaar voor het eerst met één bloempje bloeide, en dat pas eind juni, heeft dit jaar uitbundig gebloeid, en veel vroeger dus dan vorig jaar.
[...] oog van manlief op een mooie Bourbonroos: ‘Ferdinand Pichard’. Die lijkt wat op ‘Honorine de Brabant‘ die we al een paar jaar in de tuin hebben. De kweker wist ons te vertellen dat [...]