Ik beken… Ik ben een Luie Tuinier…

Beta vulgaris subsp. vulgaris var. vulgaris | Snijbiet 'Bright Lights'

Dit is de snijbiet die ik niet zaaide…

Lees hier verder / Continue reading…

Zuid-Amerikanen

Net als Muggenbeet en zijn eega gingen ook manlief en ik vorige dinsdag al in de voormiddag naar de plantendag in Bokrijk (al moet ik er eerlijkheidshalve aan toevoegen, dat wij er niet zo vroeg bij een waren als hij).

Oca | Zonnewortel | Ulluco

Onze ‘oogst’ was dit jaar niet gigantisch, want ook wij moesten constateerden dat heel wat verkopers ‘hun prijzen echt wel kenden’. Maar ik was al een paar jaar niet in Bokrijk geweest, omdat ik in het begin van de Radio-2 invasie de indruk had dat de niet-professionele verkopers (de ‘amateurs’ maar dan in de zin van ‘de liefhebbenden’ van de planten) wat in de verdrukking raakten door een toestroom van grote tuincentra die hun perkplantjes van 13 in een dozijn kwamen verkopen. En vorige week was het dan ook een aangename verrassing dat er opnieuw behoorlijk wat hobbyisten te vinden waren die hun plantjes al-dan-niet op professionele wijze, maar in elk geval met heel veel liefde hadden opgekweekt.
Dat hun prijzen over het algemeen een stuk lager waren dan die van hun beroepsmatige collega’s, was mooi meegenomen. En het aanbod van deze hobby-kwekers – voor wie de verkoop niet de noodzakelijke boterham, maar een extra zakcentje voor een nog meer bijzondere aanvulling van de tuin betekent – is over het algemeen het interessantst!)

En zo kom ik bij mijn Zuid-Amerikaantjes…
Lees hier verder / Continue reading…

Veel te rap…

Er is een tijd dat het ‘helpen in de tuin’ dat je kinderen doen, niet meer is dan een eufemisme voor behoorlijk onder de voeten lopen.
Maar voor je het weet is het zover dat je je realiseert dat hun hulp er eigenlijk echt wel toe doet.
En dan – en eerlijk gezegd, veel te rap – is het moment plots gekomen dat je moet bekennen dat je het werk dat je in de tuin hebt verzet zonder die hulp eigenlijk nauwelijks zou hebben kunnen doen…

Ik was me de voorbije dagen zo langzaamaan gaan realiseren dat de 8 rassen* pompoen die ik gezaaid had toch iets meer plaats vergden dan het perceeltje dat voor ‘vruchtgewassen’ voorzien was. Er moest dus een extra perceel (veel te laat, dat weet ik) worden voorbereid.
Lees hier verder / Continue reading…

Een Boer met Paarse Tenen – update

Intussen lijk ik een stukje dichter bij het raadsel van gisteren

Ik kreeg de vraag naar een ‘soort tuinboon’ die ‘boerenteen’ heette. Maar die boerenteen was wel paars…
Omdat de klassieke pronkboon ‘Boerenteen’ inderdaad van grootte wat wegheeft van een tuinboon ging ik dus op zoek naar een pronkboon. Maar na wat over en weer mailen, werd duidelijk dat dat de foute route was…

Mijn kennis bleek een boon te zoeken met paars-blauwe peulen van zo’n 15-20 cm lang. En het waren niet – zoals bij pronkbonen – de zaden die gegeten werden, maar de hele peul. En rauw smaakte die heerlijk zoet.

Uiteindelijk bleek de bovenstaande foto heel erg te lijken op de bonen uit M.’s kindertijd… Op de foto zie je de spekboon ‘Sweet Australian’, waarvan het zaad bij Vreeken verkrijgbaar is.
Maar wellicht dat het eerder ging om een Europees ras zoals ‘Blauhilde’…

Een stapje dichter bij de oplossing ben ik allicht wel gekomen!

Een Boer met Paarse Tenen

Een vraag voor vandaag…

Eén van de leden van onze plaatselijke letskring lijkt – na mijn berichtjes over mijn (teveel aan plantjes van) 35 tomatenrassen, 8 verschillende pompoenen en 4 courgetten-variëteiten – een beeld van mij te hebben als van iemand die alles over de meest wonderlijke groenten weet.

En nu vind ik het inderdaad heel boeiend om allerhande gekke groenten te kweken, maar mijn kennis blijft tot op heden erg beperkt.

Vandaag kreeg ik dus het volgende mailtje in mijn mailbox:
“In mijn jeugd heb ik bij mij mijn grootvader boerenteen gegeten.
Het leek op een grote tuinboon. Ik meen paarsachtig van kleur en had een zoete smaak. Ik kreeg het als snoepje.
Weet jij of dat nog ergens te verkrijgen is? Om zelf te telen of bij voorkeur gewoon te kopen / eventueel te letsen?”

En nu ken ik inderdaad boerentenen… Dat zijn die reuzegrote pronkbonen die mijn schoonmoeder zo graag in de soep doet!
Maar paars?
Later kreeg ik de aanvulling: ‘die van mijn grootvader witte bonen hadden, maar een paarse schelp. Die lagen in Sint-Niklaas gewoon te koop zoals erwten en bonen.’

OK dus… kent iemand een pronkboon (Phaseolus coccineus dus, geen tuinboon, Vicia faba) met paarse of rode peulen maar witte zaden?

(Zelf heb ik net de pronkboon ‘Painted Lady’ gezaaid, een hoog klimmend ras met rood-witte bloemen en bruinachtig gevlekte zaden. Ik ben benieuwd, want het is de eerste keer dat ik dit soort bonen wil telen.)

Op het eerste gezicht – Mei

Volgende maand ga ik me niet weer laten vangen…
Vlak voor mijn foto van 1 april stonden de pruimen in bloei.
En afgelopen weekend bloeiden de kersen nog net, en waren de appelaars op hun hoogtepunt.

Maar ik wilde écht wachten tot exact 1 mei, en jawel hoor, nauwelijks iets van bloesem te zien. De grote appelaar op de voorgrond, die staat nog wel prachtig te bloeien, maar dat zie je op de foto dan weer niet.

En intussen zijn we op het ogenblik vooral druk in de moestuin…
De erwten staan al een halve meter hoog, en niet alleen de slakken eten elke dag sla.
Ook de snijbiet en de Nieuw-Zeelandse spinazie zijn hard onderweg hun respectievelijk perceeltje te overwoekeren. Dat zijn overigens groenten die – net als winterpostelein – jaar na jaar terugkomen als je enkele planten zaad laat vormen… Ideaal voor ‘luie’ tuiniers dus. En bovendien: op die manier weet je dat de planten groeien op plaatsen waar ze zich goed voelen.

Ik ben stilaan bezig de tomaten in de serre uit te planten. En toen we voormiddag op de plantendag in Bokrijk waren, viel me op dat de tomatenplantjes die door amateurs te koop werden aangeboden, er niet beter uitzagen dan de mijne – dat deed deugd. (Overigens: we waren enkele jaren niet meer naar die plantendag geweest, omdat we toen een serieuze dégoût hadden gekregen van het overaanbod van tuincentra, die hoofdzakelijk planten van dertien in een dozijn aanboden. Maar dit jaar leek het alsof de ‘amateur-kwekers’ toch opnieuw de weg hadden gevonden, met als resultaat een veel gevarieerder aanbod, en véél plantjes die je elders niet zo snel vind. We zijn naar huis gekomen met onder andere vier verschillende rassen Mashua (knolcapucientjes), maar ook een paar andere ‘andeswortels’, nl vier rassen Oca (een oxalis-soort) en evenveel ulluco.
De Yacon hebben we voor dit jaar maar laten liggen, maar een zonnewortel (Helianthus strumosus, een verwant van de zonnebloem en de aardpeer) namen we wel mee.
En bij een andere verkoper liet ik me verleiden tot vijf verschillende rassen pepertjes…

Mijn pompoenen (Uchiki Kuri, Blue Kuri, Blue Ballet, Musquée de Provence, Sweet dumpling, Burgess Buttercup, Turkse muts) en courgetten (Striato d’Italia, Black Beauty, Tondo chiaro di Nizza) zouden eigenlijk uitgeplant mogen worden, maar ik wacht toch nog een weekje af – al lijkt me de kans op nachtvorst niet meer zo groot.

Het is druk in de tuin dus, een belofte om intensief te bloggen de komende tijd kan er nog niet af…

Wil je meedoen aan ‘Op het eerste gezicht’, en gedurende enkele maanden van 2012 een ‘breedbeeld’ foto van je tuin laten zien, dan kan je hieronder je naam en een link naar je blogpost invoeren.

Let op: Wanneer je een no-script plugin in je browser hebt aanstaan of wanneer je dit bericht leest via RSS-feed of mail, zie je hierboven geen venstertje waar je je naam en de URL van je blogpost kan invoeren als je wil meedoen.
De mail- en feedlezers zullen daarvoor een bezoekje moeten brengen aan deze blogpost, en de no-scripters moeten ofwel in hun plugin een uitzondering configureren, ofwel kunnen ze gewoon in de reacties verwijzen naar hun blogbericht. Ik voer zelf dan de links wel in de widget in. (Voordeel van een linkje daar, is dat het ‘do-follow’ is, ipv de no-followlinks uit de commentaren: Een link via de widget levert je ‘extra punten’ in zoekmachines op, een link in de commentaren niet…)
Natuurlijk apprecieer ik het erg, wanneer je in je eigen postje ook weer naar hier terug verwijst!

Daarom bloeien mijn dichtersnarcissen niet

Wekenlang heb ik mezelf wijsgemaakt dat het dit jaar wel zou meevallen met de slakken…

Maar op een bepaald moment moet je de waarheid onder ogen durven zien.

Gekruist…

Ik weet het, ik ben weer heel erg afwezig op het wereldwijde web.
Tja, behoorlijk aanwezig in mijn tuin, en het één en ander gaan niet altijd even goed samen.

Primula veris | Gulden sleutelbloemen bij het hazelaarbosje

Ik probeer wel een klein beetje te noteren wat er in mijn tuin zoal gebeurt op MyFolia.com, maar om uitgebreid te bloggen ontbreekt me weer een keer de goesting.

Primula veris x ???

Vanmorgen heb ik wat sleutelbloempjes verplant.
Lees hier verder / Continue reading…