RSS is een methode die door heel veel mensen gebruikt wordt om op de hoogte te blijven van de laatste gebeurtenissen op hun favoriete blogs.
Vroeger kon je dit enkel doen door die blogs als ‘favorieten’ (bookmarks) op te slaan en er vervolgens zelf aan te denken om regelmatig eens te gaan controleren of er iets nieuws te lezen viel.
Problemen met ‘favorieten’
- Als surfer moet je zelf al het werk doen…
- Het wordt erg ingewikkeld als je een groot aantal blogs volgt.
- Je mist wellicht interessante informatie als je vergeet om je favorieten regelmatig te checken.
- Op minder actieve blogs zie je steeds dezelfde artikelen opnieuw… tot je het opgeeft om te gaan kijken (en gegarandeerd komt er daarna net wél een interessante post).
RSS heeft dit allemaal veranderd
Wat RSS eigenlijk doet, is jou een bericht sturen wanneer op een blog een nieuw artikel gepost is (of een nieuwe commentaar gegeven).
RSS staat voor ‘Really Simple Syndication’, en veel mensen noemen het kortweg ‘newsfeeds’, waar je een abonnement op kan nemen. Dat begrip ‘abonneren’ is inderdaad een goeie manier om het fenomeen RSS weer te geven. Zoals je je abonneert op een tijdschrift dat vervolgens op regelmatige tijdstippen in je postbus valt, zo zal een newsfeed telkens wanneer een blog een nieuw ‘nummer’ publiceert je dat laten weten.
Hoe gebruik je RSS?
1. Zorg voor een RSS-lezer.
Je kan kiezen voor een online-service waardoor je altijd en overal toegang hebt tot je favoriete blogs, dan zijn bijvoorbeeld Google Reader of Bloglines bekende diensten.
Je kan je ook via je mailprogramma (bv Thunderbird) abonneren op Newsfeeds, of je doet zoals ik, en je installeert Sage als plug-in in FireFox, en leest daarmee je blogs.
Een RSS-reader werkt vervolgens enigszins zoals e-mail. Wanneer je geabonneerd bent op een feed, dan zie je in je lezer de ongelezen items in vet weergegeven. Als je er vervolgens op klikt, kan je de recente artikelen rechtstreeks in je reader lezen, of je kan doorklikken naar de site.
2. Je abonneren op een feed
Of een site je de mogelijkheid geeft op een feed te abonneren, kan je op twee manieren terugvinden: op de site zelf, of in je browser.
Op de site:
Je hebt ze de voorbije jaren allicht al vaker opgemerkt: Kleine oranje knopjes, ‘tellers’ die aangeven hoeveel lezers een blog heeft, links die RSS, Atoms of XML heten.
![]()
Je hebt ze in alle vormen en maten. Hiernaast zie je er een aantal die je waarschijnlijk al wel eens hebt opgemerkt. Ik laat er maar enkele zien, maar ze geven je een idee hoe zo’n RSS-icoontje er kan uitzien. Er zijn er nog ontzettend veel meer, en het doet er eigenlijk niet toe naar welke rss-dienst ze verwijzen, ze vertellen je in elk geval dat de site is kwestie een newsfeed, een RSS-feed heeft. Wanneer je de link die aan zo’n icoontje vasthangt copieert en plakt naar de feed-service van je keuze, of op zo’n knop klikt en de aanwijzingen die je dan krijgt volgt, dan komt het met dat abonnement wel in orde.
In de zijbalk van deze site (en hieronder) vind je de knoppen om te abonneren op de berichten en op de commentaren:
klik hier om je te aboneren op de Artikelen – RSS
klik hier om je te aboneren op de Reacties – RSS
Via je browser
De meeste browser maken het tegenwoordig ook mogelijk om feeds terug te vinden en je er op te abonneren.
Op de afbeelding zie je bijvoorbeeld, hoe Firefox dat voor AnneTannes kruidenklets aangeeft. Naast het adres van de site verschijnt het oranje standaard-icoontje voor een RSS-feed. Wanneer je op dat icoontje klikt, kan je je meteen abonneren op de feed. Voorwaarde is wel, dat je vooraf in je browser onder ‘preferences’ aangeeft welke feed-service je voorkeur heeft, dan wel of je je wil abonneren onder de vorm van life-bookmarks.
Als mijn uitleg niet voldoende duidelijk was, of je wil er meer over weten, kan je je licht opsteken bij een paar andere bloggers:
Usarchy
Marketingland (met een korte video-uitleg)







Wat een mooie en eenvoudige uitleg! Men zou denken dat je een onderwijs-mens bent.
Héél goed gedaan! Nog van dattum!
@georgina en Els: Dank je wel… Nee, geen onderwijsmens, maar in dat opzicht wel van twee kanten erfelijk belast ;-)
En ik moet toegeven, ik heb dat altijd leuk gevonden, ‘iets proberen uit te leggen’…