Sneeuwklokjes - Snowdrops

Galanthus nivalis | Sneeuwklokje - Snowdrop

Ik weet het, ik weet het… Ik heb al héél vaak over het sneeuwklokje verteld…
Maar ik klets nu eenmaal het liefst over wat ik op dat ogenblik in mijn tuin vind, en dat is op dit ogenblik niet zo gek veel.

Bloeiende sneeuwklokjes zijn (naast enkele heel vroeg bloeiende krokussen) in onze streken zowat de eerste nectarbron voor vroeg-vliegende insecten, en hebben dus ecologisch zeker hun waarde.
Je moet trouwens een keer aan sneeuwklokjes ruiken…
Nee, buiten valt hun geur meestal nauwelijks op, behalve op een uiterst zachte dag – en je moet er echt wel voor op de grond gaan liggen! Maar als je echt veel klokjes in je tuin hebt, pluk er dan eens een paar, en breng ze naar binnen in een verwarmde kamer… De honinggeur wordt dan al snel merkbaar.
Ondanks hun waarde voor insecten die al vroeg actief zijn, zijn het geen ‘oorspronkelijk-inheemse’ planten, maar neofyten, planten die waarschijnlijk pas sinds een eeuw of vijf in onze streken voorkomen.

Hun originele verspreidingsgebied komt enigszins overeen met ‘de klassieke wereld’: Zuid- en zuid-oost Europa, en klein-Azie. In de middeleeuwen zijn de planten dan in onze contreien ingevoerd, wellicht door monniken. Vervolgens zijn ze langzaamaan verwilderd vanuit kloostertuinen.
In Vlaanderen vind je het plantje nochtans heel zelden in het wild, maar tijdens winterwandelingen in de Ardennen heb ik het vaak zien groeien. Ik heb wel eens horen zeggen dat wanneer je sneeuwklokjes in het wild in grote getale aantreft, dat waarschijnlijk wijst op oude bewoning op die plek.

(Hans Christian Andersen schreef een sprookje over het sneeuwklokje… Een samenvatting)

Galanthus nivalis | Sneeuwklokje - Snowdrop

Snowdrops

I know it, I know it… I have told about snowdrops so many times already – or at least I did so in Dutch.
But I can’t help it that I prefer to talk about what I find in my garden now, and I must admit, that isn’t so much now.

Snowdrops are (apart from some really early blooming crocusses) the first and almost only sources of nectar for insects that are active now already, so they can be considered to have a good ecological value.
(You really should try to smell the fragrance of snowdrops… it’s not so obvious outside, unless the weather is really mild, but when you have lots of snowdrops in your garden, you should bring some of them indoors: in a warm room you’ll suddenly smell their honey!)
Despite of their ecological value, snowdrops aren’t originally native to our region, they are considered neophytes – plants that naturalized here in the last five centuries. Snowdrops originated from what we now consider ‘the classical world’: the south and south-east of Europe, and Anatolia, and were brought to Western Europe by monks somewhere in the 16th century.
In Flanders, you seldom find snowdrops in the wild, but I have often discovered them during winter-hikes in the Ardennes. On English blogs, I have seen lots of pictures of snowdrops growing in the wild as well.
I have been told, that when you find wild-growing snowdrops, there has been a dwelling before.

(Hans Christian Andersen wrote a fairy-tale about the snowdrop…)